Na scheiding komt (soms) spijt

 ‘I want it all’, zong Freddy Mercury (Queen), om er direct aan toe te voegen ‘and I want it now’. Deze drang naar acute behoeftenbevrediging beïnvloedt ook ons vermogen het met elkaar uit te houden.

‘Partners geven te snel op en besluiten dan maar te scheiden’, stelt journaliste Nathalie de Graaf. ‘Na enkele jaren komt de wroeging. Had het niet anders gekund, was de breuk nu echt nodig?’

Relatietherapeuten schatten dat 40 procent van de mensen die een scheiding achter de rug heeft, daar spijt van heeft. De redactie van Libelle bracht dat op het idee het verhaal achter deze spijtoptanten op te tekenen. Nathalie de Graaf is sindsdien op zoek naar vrouwen die het terugkijkend liever anders hadden aangepakt.

Overhaast
‘Ik merk dat het veel vrouwen moeite kost om te erkennen dat ze overhaast uit elkaar zijn gegaan. Het is natuurlijk ook confronterend om toe te geven dat je een verkeerde keuze hebt gemaakt. Bij nader inzien hebben die vrouwen het idee dat de relatie nog best levensvatbaar zou zijn geweest, als beide partners er meer voor hadden gevochten. Vaak blijkt ook dat ze op dat moment die bereidheid niet bij elkaar hebben getoetst. Er was een eigen dynamiek gecreëerd.’

Het heeft waarschijnlijk te maken met doorzettingsvermogen, vermoedt De Graaf. ‘De spijt die wij proberen te benoemen heeft ook alles te maken met snel opgeven. Zo van, ik heb recht op geluk, dus als het tegenzit dan houd ik er toch gewoon mee op.’

Zo’n houding doet geen recht aan de realiteit. Zo kun je in het scheidingstraject plaats inruimen voor een laatste overweging. Los van de heftigste emoties vaststellen of met elkaar doorgaan nog een reële optie is. Blijkt dat niet mogelijk, dan hoef je jezelf in elk geval niet te verwijten dat je er niet alles aan hebt gedaan om de relatie op de rails te houden.‘

Nathalie de Graaf hoopt dat meer vrouwen zich zullen melden met hun verhaal. Een email is van harte welkom.