Doe het voor je kinderen

Op de site van onze (Amerikaanse) moederorganisatie IACP staat sinds kort een mooie minidocumentaire over Sally en Lionel die er mee instemden dat het verloop van hun (overleg)scheiding gefilmd zou worden. De reportage geeft op heldere wijze tien tips om voor een collaborative divorce te kiezen. Het vergt te veel tijd om ze alle tien te benoemen (ik zou zeggen, bekijk de video), maar als er dan toch één belangrijke reden genoemd moet worden dan is het deze: Doe het voor je kinderen.

Want het is vooral in hun belang dat ouders op een respectvolle wijze uit elkaar gaan en daarnaast een stabiele basis leggen om ook in de toekomst contact met elkaar te houden. ‘Het einde van een huwelijk hoeft nog niet te betekenen dat er ook een einde aan de familie moet komen’, is een treffende quote uit de minidocu. ‘Het doel moet zijn families te behouden, te herstructureren, en niet om ze uit elkaar te trekken.’

Belasten
De reportage oogt logischerwijs erg Amerikaans, maar de emoties die partners doormaken en de dilemma’s waarvoor ze gedurende een scheiding geplaatst worden zijn universeel. Hetzelfde geldt voor de schade die kinderen oplopen wanneer ouders verzanden in een vechtscheiding en hun kroost ook de jaren daarna met wederzijdse vijandigheid belasten.

Kinderen die dat meemaken kennen in hun volwassenheid vaker psychische en gedragsproblemen. Ook op hun werk presteren ze vaak minder, wat betekent dat ze ook economische hinder ondervinden. Verder is vastgesteld dat kinderen van gescheiden ouders een grotere kans maken later zelf in een echtscheiding verwikkeld te raken.

Ik zou het weer zo doen
De kans op zulke collatoral damage wordt verkleind als partners er in slagen op een evenwichtige manier uit elkaar te gaan. ‘Afspraken tijdens een echtscheiding hoeven niet per definitie voor jou persoonlijk het beste te zijn, als ze maar duurzaam zijn. Zodat beiden ook na tien jaar voor zichzelf kunnen zeggen: ik begrijp nog steeds waarom ik het destijds zo heb gedaan. Ik zou het nu weer zo doen.’